Środowisko

ŚrodowiskoNowa Gwinea jest pokryta jednym z największych dziewiczych lasów deszczowych, drugim pod względem wielkości zaraz po Amazonii. Wyspa jest domem dla wielu rzadkich i niepowtarzalnych gatunków, w tym orchidei, rajskich ptaków i nadrzewnych kangurów. Podobnie jak w przypadku mieszkańców Papui Zachodniej, ich przyszłość pozostaje jednak obecnie niepewna.

Kopalnia Freeport

History West Papua 3Kopalnia Freeport w Grasberg jest jedną z największych kopalni złota na świecie. Większościowo należąca do amerykańskiej spółki górniczej Freeport McMoran odpowiada za jedną z największych katastrof środowiskowych w regionie. To, co było kiedyś szczytem góry, jest teraz gigantycznym kraterem wyciętym w głąb ziemi.

Zawartość kopalni, prawie milion ton nieczystości przedostało się do systemu rzecznego, zatruwając lokalne środowisko i niszcząc środki egzystencji żyjących tam plemion. Korupcja w sercu kopalni Freeport jest nawet głębsza aniżeli geologiczne skutki jej działalności.

Kontrakt na otwarcie przedsięwzięcia pomiędzy administracją Indonezji a Freeport McMoran w 1965 roku, zredagowano jeszcze przed usankcjonowaniem przez ONZ wstydliwej aneksji w 1969 roku, po której Papua Zachodnia stała się częścią Indonezji. Porozumienie te jednoznacznie sugeruje, że zainteresowane strony zawarły ugodę nie bacząc na wynik Aktu Wolnego Wyboru z 1969, tak jakby jego wynik byłby już wtedy przesądzony. Henry Kissinger pomagał jako pośrednik tej transakcji, a później dołączył do zarządu Freeport McMoran. Obszar otaczający kopalnie jest jednym z najbardziej zmilitaryzowanych w całej Papui Zachodniej, Freeport natomiast całkiem otwarcie płaci duże sumy pieniędzy indonezyjskiej armii za protekcję. New York Times ujawnił, że tylko w latach 1998-2004, Freeport przekazał policji oraz generałom, pułkownikom, majorom i kapitanom indonezyjskich jednostek wojskowych blisko 20 milionów dolarów. Indywidualni przywódcy otrzymali dziesiątki tysięcy, a w jednym przypadku nawet 150 tys. dolarów”.

„Zamierzamy wydobyć wszystko aż do Nowego Orleanu” – Jim Bob Moffet, przewodniczący Freeport McMoran.

Wylesianie i Plantacje Palmy Oleistej

Środowisko 3Po zdziesiątkowaniu większości lasów w całej Indonezji, kompanie drzewne zwróciły się w kierunku Papui Zachodniej. Pomimo niedawnego moratorium zamrażającego wszystkie nowe zezwolenia na wyrąb pierwotnego lasu, nielegalne wylesianie jest niepohamowane. Prowadzą je przedsiębiorstwa drzewne płacące indonezyjskiemu wojsku za ochronę. Jednak inny biznes stanowi teraz większe zagrożenie: palma oleista wykorzystywana do produkcji biopaliw. Wysoce szkodliwa działalność sprowadza się do niszczenia dziewiczych lasów deszczowych i tworzenia na ich miejsce olbrzymich monokulturowych plantacji wymagających ciężkich chemicznych zabiegów.

Greenpeace Indonezja zauważyła, że roczny stopień wylesienia w Papui Zachodniej wynosi nawet 300 tys. hektarów. Dotkliwa deforestacja występuje w południowej Papui – w szczególności w obszarach na których powstają plantacje palmy oleistej. Ziemia pod inwestycje jest zabierana lokalnym społecznościom, które nie posiadają pełnej wiedzy na temat tego, że pozostaną bez środków do życia i będą niezdolne do wyżywienia własnych dzieci.

MIFFE

The Merauke Integrated Food and Energy Estate (MIFFE) jest ogromnym projektem, planowanym na ponad milion hektarów plantacji i przemysłowego rolnictwa, który zagraża ludziom i środowisku w całej południowej Papui Zachodniej. Indonezyjskie i zagraniczne przedsiębiorstwa roszczą sobie prawo do części ziemi i oferują lokalnemu ludowi Malind prawie nic w zamian za las, który podtrzymuje życie niezliczonych pokoleń.

Całościowy raport z projektu i więcej informacji możecie znaleźć na stronie awas MIFEE 

Poniższy krótki film pokazuje graficznie efekty jakie wywierają te projekty na lokalne społeczności i środowisko.

Reklamy