Zapis transmisji ze studia NTV: „Papua Zachodnia – 60 lat okupacji”

Papua Zachodnia, zachodnia część Nowej Gwinei w latach 1963-1969 została zajęta przez administrację indonezyjską. Od tamtego czasu z rąk indonezyjskich sił bezpieczeństwa zginęło od 100 tysięcy do nawet 500 tysięcy rdzennych mieszkańców tego terytorium – Papuasów. Zachodni Papuasi domagają się rozpisania referendum niepodległościowego pod międzynarodowym nadzorem na zasadzie „jeden człowiek – jeden głos”, w ramach którego sami zadecydują o statusie swojej ojczyzny.
Z Damianem Żuchowskim, reprezentującym Free West Papua Campaign Poland rozmawia Janusz Zagórski z NTV i projektu Republika Ślężańska.

Reklamy
Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Dodaj komentarz

APEL W ZWIĄZKU Z GLOBALNYM FESTIWALEM ROCKIN FOR WEST PAPUA

Free West Papua Campaign zaprasza artystów, muzyków i promotorów z całego świata do udziału w tegorocznym globalnym koncercie „Rockin For West Papua”, który odbędzie się w październiku 2018 roku.

Na przestrzeni ostatnich dwóch lat zespoły, organizatorzy, artyści, muzycy i obrońcy praw człowieka połączyli siły, aby wspólnie uczynić muzykę bronią w walce o nagłośnienia kwestii Papui Zachodniej w ramach międzynarodowego festiwalu Rockin For West Papua. W trakcie tego samego weekendu ponad 75 zespołów, w 33 miastach, na 4 różnych kontynentach solidaryzowało się z mieszkańcami Papui Zachodniej, rzucając światła publicznych reflektorów na trwające ludobójstwo i łamanie praw człowieka.

Australijski koordynator kampanii Free West Papua, Ash Brennan twierdzi, że „muzyka zawsze była dla niego inspiracją, podobnie jak dla ludzi na całym świecie, bogatych i biednych. Zachodni Papuasi odwołują się do muzyki, aby opowiedzieć własne historie, wykonywanie tych utworów w Papui Zachodniej jest nielegalne. Kara wynosi nawet 15 lat więzienia”. Ash Brennan jest podekscytowany faktem, że muzycy i artyści z całego świata spotkają się po raz trzeci, aby stanąć przy Papui Zachodniej, demonstrując wspólnie „poprzez muzykę, sztukę i moc ludzkiego ducha, aby pokonać tyranię”.

Rockin for West Papua zebrało fundusze na rzecz Zjednoczonego Ruchu Wyzwolenia Papui Zachodniej (ULMWP) wspierając walkę uciskanego narodu Papui Zachodniej, w tym sfinansowanie podróży delegacji ULMWP do siedziby ONZ w Nowym Jorku, aby złożyć petycję na rzecz wolności podpisaną przez 1,8 miliona Zachodnich Papuasów.

„Indonezja ma czołgi i działa. My, Zachodni Papuasi, mamy tylko gitary. Muzyka jest naszą bronią w walce o wolność” – mówi Benny Wenda, przewodniczący Zjednoczonego Ruchu Wyzwolenia Papui Zachodniej (ULMWP)

https://vimeo.com/249369927

https://vimeo.com/150659168
open.spotify.com/…/12566882…/playlist/0xsUj4mo5udTMFCELyi45a

Odpowiedź na więcej pytań / wiadomości dla mediów:

office@freewestpapua.org

#MusicIsAWeapon #FreeWestPapua #Rockin4WP #R4WP2018

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , , , , | Dodaj komentarz

1.05.1963 – 1.05.2018 Poznań – Polska – Papua Zachodnia

Solidarność z Papuą Zachodnią z Polski. Nielegalna okupacja Papui Zachodniej przez administrację Indonezji rozpoczęła się 1 maja 1963 roku.

Głos solidarnościowy z Papuą Zachodnią z Poznania. Poznań jest jednym z największych miast w Polsce, istotnym ośrodkiem kulturalnym i akademickim. Osoby, które tego dnia pojawiły się na centralnych ulicach stolicy Wielkopolski postanowiły wysłać swój gest wsparcia i solidarności dla mieszkańców Papui Zachodniej.

1 maja 1963 roku Tymczasowa Władza Wykonawcza Narodów Zjednoczonych (UNTEA) dokonała ostatecznego transferu kontroli nad Papuą Zachodnią z Holandii na rzecz Indonezji. Decyzję tę podjęto i przeprowadzono bez konsultacji i zgody rdzennych mieszkańców Papui Zachodniej, którym obiecano wcześniej niepodległość lub prawo wyboru statusu swojego terytorium. Tuż po aneksji indonezyjska administracja i wojsko rozpoczęły sukcesywną grabież i zabór surowców naturalnych Papui Zachodniej oraz dóbr samych Zachodnich Papuasów. W rezultacie kampanii wojennych i strategii kontroli miejscowej ludności i jej kolonizacji od tamtego momentu zginęło od 120 tysięcy do nawet 500 tysięcy rdzennych mieszkańców Papui Zachodniej. Dlatego 1 maj wspominany jest w Papui Zachodniej, jako „Dzień Terroru”, terroru państwowego stosowanego przez rząd Dżakarcie wobec mieszkańców Papui Zachodniej. Papua Zachodnia od 55 lat wciąż czeka na referendum niepodległościowe na zasadzie „jeden człowiek – jeden głos”.

Solidarność z Papuą Zachodnią z Polski. Nielegalna okupacja Papui Zachodniej przez administrację Indonezji rozpoczęła…

Posted by Free West Papua Campaign Poland on Monday, April 30, 2018

 

Flagi Polski i Papui Zachodniej na jednym maszcie w Garwolinie, gdzie w 2015 roku zainaugurowano polski oddział Free West Papua Campaign.

W Polsce okres między 1 a 3 majem to czas tradycyjnej majówki, w trakcie której różne grupy społeczeństwa polskiego obchodzą Święto Pracy, Dzień Flagi oraz Święto Konstytucji 3 maja 1791 roku.

W tych dniach, które dla wielu obok lekcji historii jest momentem odpoczynku i relaksu pamiętajmy o wszystkich regionach świata, narodach i społecznościach, które nie spędzają tego rozdziału historii ludzkości w równie dogodnych okolicznościach.

Dla Papui Zachodniej 1 maj jest przede wszystkim „Dniem Terroru” w trakcie, którego Papuasi wspominają dzień 1 maja 1963 roku, w którym za pośrednictwem ONZ, za zgodą Holandii i pod naciskiem administracji USA, ich ojczyzna została anektowana przez Indonezję, której władze do dziś kontynuują okupację Papui Zachodniej. 3 maj to natomiast jednocześnie Światowy Dzień Wolności Prasy. Papua Zachodnia pozostaje najbardziej zamkniętym dla pracy dziennikarzy i zagranicznych organizacji pozarządowych regionem w rejonie Pacyfiku i Oceanii. Papuasi żądają całkowitej wolności słowa i przepływu informacji!

flaga garwolin

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Dodaj komentarz

Artykuł o Papui Zachodniej w drugim tomie Krwawego Cieniu Genocydu

Do księgarni trafiła książka „Krwawy Cień Genocydu. Część Druga. Ludobójstwa – pamięć, dyskurs, edukacja” (wyd. Książka i Prasa). W książce – pracy zbiorowej napisanej pod redakcją naukową Dr. Beaty Machul-Telus, Dr. Urszuli Markowskiej-Manisty oraz Dr hab. Lecha M. Nijakowskiego znalazło się dwanaście kierunkowych prac dotyczących obszarów tego złożonego zagadnienia.
Wstęp do książki napisał prof. Philip Zimbardo.

Wśród prac składający się na zbiór znalazł się artykuł autorstwa Dr. Błażeja Popławskiego i Damiana Żuchowskiego pt. „Przełamać zmowę milczenia. Analiza funkcjonowania instytucji zaangażowanych w upowszechnianie narracji o ludobójstwie w Papui Zachodniej” (s. 309-353).

genocyd 1

„Celem artykułu jest przedstawienie głównych instytucji odpowiedzialnych za kształtowanie dyskursu o ludobójstwie w Papui Zachodniej. Po krótkiej charakterystyce kontekstu historycznego, omówiono negacjonistyczną strategię propagandową władz w Dżakarcie, zwracając szczególną uwagę na znaczenie polityki historycznej oraz polityki wielokulturowości. Następnie analizie instytucjonalnej poddano wybrane papuaskie organizacje społeczno-polityczne zaangażowane w upowszechnianie narracji o ludobójstwie: Radę Nowej Gwinei, Organizację Wolnej Papui, TPN/PB, Prezydium Rady Papuaskiej, zgromadzenia i rady plemienne, stowarzyszenia studenckie i młodzieżowe, kościoły, organizacje pozarządowe. Omówiono także działalność organizacji politycznych takich jak: Koalicja Papui Zachodniej na rzecz Wyzwolenia Narodowego, Narodowa Republika Federalna Papui Zachodniej, Narodowy Parlament Papui Zachodniej, Zjednoczony Ruch Wyzwolenia Papui Zachodniej. Na koniec scharakteryzowano wybrane organizacje pozarządowe, instytucje międzynarodowe oraz akademickie (Kampanię na rzecz Niepodległości Papui Zachodniej, Międzynarodowi Parlamentarzyści dla Papui Zachodniej)”.

Free West Papua Campaign Poland przyjmuje z radością informację o opublikowaniu tej książki i wyraża wdzięczność oraz gratulacje inicjatorom, redakcji oraz głównym organizatorom całego przedsięwzięcia wydawniczego książki „Krwawy Cień Genocydu”. Doceniamy otwartość, odwagę i swoisty głód prawdy w prezentowaniu, informowaniu oraz edukacji o zapomnianych praktykach ludobójczych w Papui Zachodniej.

Książka jest dostępna także w formie cyfrowej na stronie Stowarzyszenia „PRO HUMANUM”: TUTAJ 

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , | Dodaj komentarz

O poparciu dla samostanowienia Papui Zachodniej w holenderskim parlamencie

5 kwietnia 2018 roku misja Zjednoczonego Ruchu Wyzwolenia Papui Zachodniej (ULMWP) do Unii Europejskiej (ULMWP UE Mission) zorganizowała w holenderskiej Hadze konferencję na temat prawa Papui Zachodniej do samostanowienia. Był to historyczny dzień.

Przed konferencją Komisja Spraw Zagranicznych holenderskiego parlamentu oficjalnie powitała ULMWP i spotkała się z przedstawicielami misji aby publicznie omówić kwestię prawa do samostanowienia Papui Zachodniej. Był to ważny kamień milowy. Przewodniczący ULMWP, Benny Wenda zaproponował kontynuację badań prof. Drooglevera dotyczących „Aktu Wolnego Wyboru” oraz zaprosił parlamentarną Komisję Spraw Zagranicznych z Holandii do odwiedzenia Papui Zachodniej. Zaproszenie ULMWP przyjęto z zadowoleniem i zostanie ono rozpatrzone. Podczas konferencji prawo do samostanowienia omówiła Fadjar Schouten-Korwa, przewodnicząca Międzynarodowych Parlamentarzystów dla Papui Zachodniej (ILWP). Prezentacji na temat historii powołania Rady Nowej Gwinei dokonał z kolei Nico Jouwe junior. Międzynarodowych Parlamentarzystów dla Papui Zachodniej (IPWP) reprezentował poseł z Wielkiej Brytanii, Alex Sobel (Partia Pracy), który omówił rolę parlamentarzystów i polityków w uwolnieniu Papui Zachodniej od współczesnego kolonializmu. Benny Wenda podsumowując spotkanie podkreślił znaczenie jedności, wolę Papuasów decydowania o własnej przyszłości, jak również zaapelował do społeczności papuaskiej i przyjaciół o zaangażowanie. Oridek Ap, członek Komitetu Wykonawczego ULMWP, a także szef misji ULMWP do Unii Europejskiej podziękował wszystkim mówcom za ich wkład, a zwłaszcza Nico Jouwe Jr za rolę przewodniczącego konferencji.

Konferencja jaka odbyła się w Hadze została zorganizowana w 57. rocznicę powołania Rady Nowej Gwinei. Za pośrednictwem cyklu wydarzeń przypadających na tę datę, Zachodni Papuasi przypomnieli holenderskiemu rządowi o jego moralnej odpowiedzialności za mieszkańców Papui Zachodniej. W latach 1945-1962 (w szczególności od lat 1950.) holenderska administracja zaangażowała się w proces przeniesienia suwerenności na Zachodnią Nową Gwineę. Zgodnie z tym założeniem, w ramach dekolonizacji, Zachodni Papuasi mieli otrzymać prawo do niepodległości. W 1961 roku powstała Rada Nowej Gwinei  (Nieuw-Guinea Raad) w ówczesnej kolonii Nowej Gwinei Holenderskiej, której inauguracja zwiastowała w okresie nie dłuższym niż 10 lat uzyskanie całkowitej niepodległości w jej granicach przez nowe państwo – Papuę Zachodnią. Niestety. Pod wpływem nacisków ze strony zagranicznych podmiotów (w tym rządu USA), holenderski rząd premiera de Quaya skapitulował wobec żądań władz Indonezji godząc się na przeniesienie kontroli nad Papuą Zachodnią na rzecz państwa ze stolicą w Dżakarcie. Papuasi zostali oszukani i wyłączeni z tej decyzji.

Tymczasem całe pokolenie polityków holenderskich z przełomu lat 1940 i 1950. pomimo, że nie zawsze było wolne od poczucia kolonialnej wyższości, nie wyobrażało sobie zaprowadzenia indonezyjskich porządków w Nowej Gwinei.

Free West Papua Campaign Poland przywołało z okazji haskiej konferencji sylwetki trzech osób, których postawa przypomina o historycznej roli i zobowiązaniu państwa holenderskiego. Jedną z najważniejszych postaci historycznych przypominających o odpowiedzialności Holendrów, za to co stało i dzieje się w Papui Zachodniej jest Jan Van Eechoud – pierwszy powojenny rezydent i gubernator w Nowej Gwinei Holenderskiej. Van Eechoud, który wraz z Zachodnimi Papuasami współorganizował opór przeciwko okupacji japońskiej i współpracował z mieszkańcami Nowej Gwinei; jak mało kto ze swojego pokolenia w Holandii, rozumiał i popierał prawo Zachodnich Papuasów do samostanowienia oraz prawo do wzięcia odpowiedzialności za swoje losy.

Jan Van Eechoud zmarł jeszcze przed 1961 rokiem. Co powiedziałby obserwując kapitulację holenderskiego państwa wobec ekspansywnych roszczeń indonezyjskich władz symbolizowanych przez Porozumienie z Nowego Jorku (15 sierpień 1962 r.)?

Johannes Van Maarseveen (1894-1951), który zajmował w trakcie swojej politycznej drogi stanowiska ministra sprawiedliwości, terytoriów zamorskich oraz spraw wewnętrznych Holandii zapisał się z kolei w historii jako autor następujących słów: „W zasadzie, nikt nie mógł wątpić, że Nowa Gwinea nie należy właściwie do Indonezji. Nowa Gwinea jest różna geograficznie, etnologicznie, a także politycznie. Nowa Gwinea jest całkowicie oddzielnym obszarem także w odniesieniu do jej rozwoju”.

Dla obecnego, holenderskiego premiera Marka Rutte i jego Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji (VVD – Volkspartij voor Vrijheid en Democratie) szczególnie istotnym w tym kontekście powinno pozostawać stanowisko historycznego przywódcy VVD, Pietera Jacobusa Ouda, który na przełomie lat 1940/1950 wyróżnił się jako przeciwnik transferu Zachodniej Nowej Gwinei pod kuratelę władz w Indonezji. P.J. Oud zaatakował w tej sprawie swojego politycznego przyjaciela, Dirka Stikkera, który w tamtym czasie pełniąc funkcję ministra spraw zagranicznych skłaniał się do takiej możliwości.

W trakcie sierpniowych debat parlamentarnych w 1949 roku Oud miał wówczas powiedzieć: “Albo lud Nowej Gwinei jest w stanie określić własne przeznaczenie i powinien posiadać możliwość, aby to zrobić, lub jeśli nie jest w stanie decydować o swoim losie, holenderska suwerenność powinna zostać utrzymana do takiego momentu, kiedy będzie do tego zdolny. W żadnym wypadku nie powinno pozwalać się na to, aby Nowa Gwinea stała się przedmiotem negocjacji między Holandią a Indonezją, ponieważ to po prostu będzie równało się przeniesieniu jednego kolonialnego statusu na inny”.

Dla misji ULMWP-UE ważnym jest, aby holenderski rząd przyczyniając się do globalnej sprawiedliwości i bezpieczeństwa, właściwie wykorzystał swoją rolę tymczasowego członka w Radzie Bezpieczeństwa ONZ. Rząd Holandii musi przyznać, że nie udało mu się właściwie przeprowadzić procesu dekolonizacji swojej byłej kolonii. Papua Zachodnia nadal jest terytorium okupowanym. Zachodni Papuasi nadal nie są bezpieczni we własnym kraju.

Autorzy: Oridek Ap (dwa pierwsze akapity) i Damian Żuchowski (reszta)
Źródła: WolneMedia.net, Free West Papua Campaign Poland, Free West Papua Campaign Nederland

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Dodaj komentarz

Yanto Awerkion skazany za poparcie niepodległościowej petycji Papui Zachodniej

Po arbitralnym zatrzymaniu i przetrzymywaniu w złych warunkach przez dziewięć miesięcy w odosobnieniu, Yanto Awerkion, członek Komitetu Narodowego Papui Zachodniej (KNPB) i zastępca przewodniczącego oddziału KNPB w Timice, został skazany na dziesięciomiesięczny wyrok więzienia za zdradę przez indonezyjski sąd. Awerkiona aresztowano w maju 2017 roku z powodu jego zaangażowania w Narodową Petycję Papui Zachodniej za pośrednictwem której mieszkańcy Papui Zachodniej poszukiwali niepodległości na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych. Podczas gdy – jak informuje Free West Papua Campaign i Zjednoczony Ruch Wyzwolenia Papui Zachodniej – petycję podpisało ponad 1,8 miliona Zachodnich Papuasów i Indonezyjczyków, władze Indonezji zdecydowały się ją odrzucić, nazywając ją mistyfikacją.

Uwięzienie Yanto Awerkiona na sześć miesięcy przed datą rozpoczęcia procesu stało się przedmiotem międzynarodowego oburzenia. Sam przewód sądowy był celowo wydłużany, a posiedzenia sądu, których ostatecznie wyznaczono aż siedemnaście, wielokrotnie przekładano, z tak zaskakujących przyczyn, jak choćby nieobecność sędziego lub niemożliwość zgromadzenia świadków przez stronę oskarżającą. Przetrzymywany w złych warunkach 27-latek, któremu odmówiono dostępu do odpowiedniej żywności i któremu utrudniano kontakt z żoną i małym dzieckiem, boryka się obecnie z pogorszeniem swojego stanu zdrowia.

Yanto Awerkionowi groziła kara 15 lat pozbawienia wolności. Ten stosunkowo łagodny wyrok więzienia mógł zapaść z powodu ogromnej presji krajowej i międzynarodowej. Ogromny nacisk sympatyków i obrońców praw człowieka z całego świata sprawił, że Yanto Awerkion niedługo będzie całkowicie wolny (z uwagi na odsiedzenie już niemal pełnego wymiaru tej kary podczas dotychczasowego ograniczenia wolności).

Free West Papa Campaign dziękuje wszystkim osobom i organizacjom, które wspierały Yanto Awerkiona w tym długim procesie.

Przewodniczący KNPB Timika Steven Itlay informuje z radością, że dnia 12.03.2018 sąd w Timice postanowił przerwać wielomiesięczną karę więzienia jaką odbywał jego zastępca i przedstawiciel Yanto Awerkion. Rodacy witają go ze słowami: „świętujemy Twe przybycie z małego więzienia do wielkiego”, bowiem tak postrzegają różnicę miedzy więzienną celą a Papuą Zachodnią okupowaną od 1963 roku przez narodową armię indonezyjską (TN).

Yanto Awerkion spędził 9 miesięcy w celi bez wentylacji, śpiąc na betonowej podłodze przykrytej wykładzinami i matami. Odmówiono mu widzenia z żoną i dzieckiem w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Wszystko wskazuje na to, że odraczanie rozpraw w wyniku niestawiania się sędziego w umówionym terminie w gmachu sądu miało na celu wydłużenie procesu by pogrążyć uwięzionego w jeszcze głębszym załamaniu psychicznym. Yanto Awerkion otrzymał przepustkę na dwa tygodnie, niemniej jednak będzie to dla niego wielka ulga. Steven Itlay składa wielokrotnie podziękowania narodowi, społeczności międzynarodowej i Bogu, jak i wyrazy wdzięczności za niestrudzone i bezinteresowne wsparcie.

Opracowanie: Rafał Szymborski i Damian Żuchowski
Na podstawie: Free West Papua Camaign, Komitet Narodowy Papui Zachodniej

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Dodaj komentarz

Przemoc wobec Zachodnich Papuasów na przełomie 2017/2018

W Pierwszy Dzień Nowego Roku 2018, Anekanus Kemaringi, 22-letni mężczyzna z Papui Zachodniej został poddany torturom, a następnie zamordowany przez indonezyjskich żołnierzy powiązanych z indonezyjskimi siłami specjalnymi Kopassus.

Anekanus był w ciężkim stanie, próbował uciec, ale został zatrzymany przez indonezyjskiego żołnierza o imieniu Didik Supriyadi. Według lokalnego świadka, indonezyjscy żołnierze z posterunku Koramil przybyli i torturowali młodego mężczyznę. Po zamordowaniu Anekanusa Kemaringiego, jak poinformował dziennik Tabloid Jubi, indonezyjscy żołnierze ukryli jego ciało i odmawiali wydania go rodzinie przez następne kilka godzin. Anekanus został poddany tradycyjnej ceremonii kremacji dopiero następnego dnia.

Nie wszczęto śledztwa w sprawie śmierci Anekanusa, nie postawiono także zarzutów jego zabójcom. Chociaż nie możemy jednoznacznie stwierdzić, co skłoniło indonezyjskich żołnierzy do zatrzymania i ostatecznie uśmiercenia Kemaringiego, to warto odnotować, że nosił on tradycyjne bransoletki z flagami Papui Zachodniej, które ubrane miał również tamtego feralnego dnia. W Indonezji eksponowanie flagi Papui Zachodniej jest zakazane, a Zachodni Papuasi, którzy to robią mogą zostać skazani nawet na 15 lat więzienia, a nawet zabici.

W innym wydarzeniu odnotowanym 25 grudnia w mieście Kepi (dystrykt Mappi) dziewiętnastoletni Papuas, Nikolausi Bernolpus został zastrzelony przez indonezyjskiego policjanta. Według organizacji zajmujących się prawami człowieka oraz Międzynarodowej Koalicji na rzecz Papui (ICP) Nikolausi Bernolpus wraz z kilkoma przyjaciółmi siedział przy drodze, kiedy zbliżył się do nich patrol policji. Młodzi mężczyźni zostali oskarżeni o wypicie napojów alkoholowych, policjanci nakazali im także powrót do domu. Spór zakończył się bójką podczas, której Nikolausi miał rzekomo uderzyć oficera drewnianym kijem. Według szefa policji, Wartono, oficer następnie upadł na ziemię i oddał dwa strzały ostrzegawcze. Gdy Nikolausi Bernolpus próbował uciec, oficer oddał kolejne strzały, trafiając go śmiertelnie w szyję.

21 grudnia 2017 roku Free West Papua Campaign otrzymało raporty od grup politycznych zajmujących się prawami człowieka w Indonezji i Papui Zachodniej o użyciu ostrej amunicji i torturach zachodniopapuaskich cywili, w tym dzieci, w trakcie operacji wojskowych i policyjnych prowadzonych przez indonezyjski aparat bezpieczeństwa w regionie Nduga. Według informacji prasowej Koalicji na Rzecz Sprawiedliwości, Prawa i Praw Człowieka Centralnych Wyżyn Papui, Obrońców Wolności Obywatelskich, a także Komisji ds. Zaginionych i Ofiar Przemocy, 20 grudnia indonezyjska armia przeprowadziła tzw. „Operację Zamiatania” na lotnisku Daragma w dystrykcie Mugi (region Nduga).

Indonezyjscy żołnierze i policjanci w trakcie tych wydarzeń „strzelali losowo do ludzi przybywających na lotnisko, a także w kierunku domów i innych budynków położonych w pobliżu lotniska Daragma”. Autorzy raportów otrzymali informację, że „dwa domy zostały spalone przez aparat bezpieczeństwa, a inne domy w pobliżu podziurawiono kulami”. Wśród rannych znalazła się trójka nieletnich dzieci, których kule dosięgły kiedy przebywały w domu.

Po przeprowadzeniu tej operacji indonezyjskie siły bezpieczeństwa zablokowały dostęp do regionu Nduga i każdy kto podróżował w tym obszarze musiał wpierw złożyć wniosek o specjalną przepustkę, wydawaną w pięciu indonezyjskich posterunkach wojskowo-policyjnych w terenie. Doniesienia o przebiegu wydarzeń w dystrykcie Mugi podważa Muhammad Aidi z dowództwa wojskowego komendy głównej. Twierdzi on, że raporty nie są prawdziwe, a członkowie organizacji, które je wydali nie rozpoczęli żadnego śledztwa w tym przedmiocie.

Kompilacja: Damian Żuchowski / Free West Papua Campaign Poland
Na podstawie: FreeWestPapua.org [1] [2] [3]Tapol.orgen.Tempo.co

 

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , | Dodaj komentarz

Pierwszy szczyt liderów ULMWP w Port Villa

Między 27 listopadem a 3 grudnia 2017 roku w stolicy Vanuatu, Port Villa, odbył się szczyt Zjednoczonego Ruchu Wyzwolenia Papui Zachodniej (ULMWP). ULMWP to parasolowa organizacja ruchu niepodległościowego Papui Zachodniej – zachodniej części Nowej Gwinei od lat 1960. okupowanej przez administrację Indonezji. ULMWP posiada status obserwatora przy międzyrządowej organizacji państw Melanezji (Melanesian Spearhead Group – MSG) i cieszy się jedną z największych historycznie legitymacji do reprezentowania głosu Zachodnich Papuasów na arenie międzynarodowej.

Szczytowi przewodniczyli członkowie Komitetu Rady, a zarazem przedstawiciele największych organizacji niepodległościowych skupionych pod parasolem ULMWP: Andy Ayamiseba (przewodniczący Narodowej Koalicji na Rzecz Wyzwolenia Papui Zachodniej – WPNCL); Buchtar Tabuni (przewodniczący Parlamentu Narodowego Papui Zachodniej – PNWP) oraz Edison Waromi (premier Federalnej Republiki Papui Zachodniej – NRFPB)

W szczycie wzięli udział również inni przedstawiciele WPNCL, PNWP, NRFPB, a także liderzy Armii Narodowego Wyzwolenia Papui Zachodniej (TPN-PB), Wojskowej Rady Armii Narodowego Wyzwolenia Papui Zachodniej (DM-TPN/PB), Armii Rewolucyjnej Papui Zachodniej (TRWP), Rady Zwyczajowej Papui (DAP), Organizacji Wyzwolenia Papui Zachodniej (WPLO) a także Sojuszu Studentów Papuaskich (AMP).

Na terenie Kompleksu Nakamal Wodzów Rady Malvatuamuri gdzie odbył się szczyt głos zabrał osobiście premier Vanuatu, Charles Salwai. Obecni byli także wicepremier Vanuatu, Joe Natuman, minister ziemi Vanuatu Ralph Regenvanu oraz Specjalny Wysłannik ds. Papui Zachodniej, Jonny Koanapo. Ceremonia otwarcia obejmowała podniesienie narodowych flag Vanuatu i Papui Zachodniej, a także zaintonowanie hymnu Papui Zachodniej. Tradycyjną ceremonię powitalną wykonała młodzież z Malakuli.

W trakcie spotkania zebrani odnotowali pogarszający się stan praw człowieka w Papui Zachodniej. Zarówno Zachodni Papuasi, jak i Indonezyjczycy, dopominający się o uszanowanie praw człowieka i samostanowienie Papui Zachodniej byli aresztowani i torturowani przez funkcjonariuszy indonezyjskiej policji i wojska. Członkowie ULMWP opowiedzieli się za kontynuacją pracy, rozwojem i utrzymywaniem stosunków z ośmioma państwami-członkami Koalicji Pacyfiku na rzecz Papui Zachodniej i wszystkimi międzynarodowymi gremiami: od Melanesian Spearhead Group po Unię Europejską. Przywódcy ULMWP zapowiedzieli także, iż zwrócą się do ambasadorów MSG przy ONZ, Ambasadora Vanuatu i Ambasadora Wysp Salomona, o udział w konsultacjach z Komitetem ds. Dekolonizacji (C24) przy ONZ.

W związku z zakończeniem pierwszego okresu pracy organizacji (2014-2017), członkowie ULMWP podczas szczytu w Port Villa, zgodnie z wymogami statusu i regulaminu, wyznaczyli i wybrali nową strukturę Komitetu Wykonawczego Przywództwa ULMWP na drugi okres pracy (2018-2021). Nowym przewodniczącym ULMWP wybrany został dotychczasowych rzecznik organizacji Benny Wenda. Stanowisko wiceprzewodniczącego ULMWP objął dotychczasowy przewodniczący organizacji, Octavianus Mote. Funkcję rzecznika organizacji powierzono Jacobowi Rumbiakowi, na skarbnika wyznaczono Paulę Makabory. Nowym członkiem Komitetu Wykonawczego ULMWP został Oridek Ap.

Inauguracyjna mowa nowego przewodniczącego Zjednoczonego Ruchu Wyzwolenia Papui Zachodniej (ULMWP) Benny’ego Wendy (1 grudzień 2017 r.):

„W imieniu nowo wybranego przywództwa ULMWP, ludu Papui Zachodniej, delegatów papuaskich, którzy przybyli tu dzisiaj oraz naszych grup solidarnościowych z całego świata, chciałbym podziękować narodowi Vanuatu za umożliwienie nam świętowania naszego dnia niepodległości tutaj z Wami.

Dzisiaj jest szczególny dzień dla narodu Papui Zachodniej. Świętujemy 56. rocznicę momentu kiedy zadeklarowaliśmy naszą niepodległość od Holendrów i podnieśliśmy naszą flagę Morning Star po raz pierwszy. Ale po całym tym czasie, nadal nie mamy naszej wolności.

Jesteśmy tak szczęśliwi, że możemy stać tutaj z Wami na Waszej świętej ziemi, aby celebrować nasz narodowy dzień, a także otwarcie naszej głównej siedziby ULMWP. Nastąpiło to dzięki hojności i solidarności rządu Vanuatu i jego mieszkańców. Dzisiaj, lud Vanuatu stworzył historię Papui Zachodniej.

W imieniu mojego ludu, pragnę wyrazić naszą solidarność z ludem Vanuatu. Bierzemy ducha z Waszej walki o niepodległość i dziękujemy Wam za Waszą solidarność w naszej walce. Chcemy szczególnie podziękować Komitetowi Zjednoczenia, tutaj w Vanuatu, za jego ciężką pracę wspierającą nas, a także Radzie Wodzów.

Jak wiecie, podróż ta była trudna i długa. Dość często, jako Papuasi, czujemy, że jesteśmy tylko my przeciwko światu. Ale kiedy Vanuatu mówi: „Będziemy stać obok Was” daje to nam nadzieję na przyszłość, że pewnego dnia zaprosimy was do świętowania naszej niepodległości, z nami, w Papui Zachodniej.

Wiemy również, że wyzwanie stojące przed nami jest ogromne. W ciągu ostatnich kilku dni spędziliśmy wiele godzin na dyskusjach, dzieleniu się i planowaniu przyszłości naszego ruchu. Jesteśmy bardziej zjednoczeni niż kiedykolwiek. Zobowiązujemy się uważnie słuchać i odpowiadać przed naszym narodem na terenie Papui Zachodniej. To od ludu Papui Zachodniej – i wszystkich naszych grup solidarnościowych na całym świecie – zyskujemy naszą siłę. W ramach naszej nowej struktury przywództwa, zobowiązujemy się do silnej i zjednoczonej przyszłości, ponieważ wiemy, że jest to potrzebne do wyzwolenia naszego narodu. Modlę się aby wszyscy, którzy chcą zobaczyć wyzwolenie narodu Papui Zachodniej, poparli nas w swoich modlitwach.

Nasz ruch stale rośnie w siłę. To wsparcie naszych sąsiadów z Pacyfiku przyczyniło się do dotarcia do momentu, w którym teraz jesteśmy – i pozwoliło narodom z całego świata rozpoczęcie wspierania nas na arenie międzynarodowej. Bez wsparcia Pacyfiku, trudno byłoby rozwinąć rosnącą międzynarodową solidarność. Wasze stałe wsparcie jest niezbędne dla naszej sprawy i dziękujemy Wam za nie.

Kiedy stoimy tu dzisiaj, świętując swobodnie nasz narodowy dzień i podnosząc flagę Papui Zachodniej, pragnę złożyć hołd naszym braciom i siostrom z Papui Zachodniej, którzy robią to samo, ale pod groźbą przemocy, aresztowania i uwięzienia. Składamy hołd ich odwadze i obiecujemy zrobić wszystko, co w naszej mocy, by zapewnić powodzenie naszej walce, aby pewnego dnia podnieść flagę na wolnej i niepodległej Papui Zachodniej.”

Przygotował: Damian Żuchowski
Źródła oryginalne: ULMWP.org [[1] [2]
Free West Papua Campaign Poland

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Dodaj komentarz

Cztery apele w sprawie samostanowienia Papui Zachodniej na forum ONZ

Podczas 72. Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, która odbyła się między 12 a 25 wrześniem 2017 roku w Nowym Jorku przedstawiciele czterech państw publicznie upomnieli się o poszanowanie praw człowieka i prawa do samostanowienia Papui Zachodniej od lat 1960 okupowanej przez administrację i siły bezpieczeństwa Indonezji.

Premier Tuvalu, Enele Sosene Sopoaga wygłosił inspirujące przemówienie, w którym podobnie jak przed rokiem, potwierdził silne i konsekwentne poparcie swojego narodu dla narodu i mieszkańców Papui Zachodniej

Sopoaga powiedział, że mieszkańcy Papui Zachodniej powinni mieć możliwość korzystania z fundamentalnego prawa, wraz z interwencją tego odpowiedzialnego ciała, umożliwiającego im na określenie własnej przyszłości oraz aspiracji rozwojowych. Odniósł się również do dziedzictwa zachodniopapuaskiego narodu, podkreślając, że korzenie Zachodnich Papuasów to obszar Pacyfiku. Posiadają oni własną ziemię, historię i tożsamość. Premier Tuvalu wyraził też jasne przekonanie jego narodu, że ONZ musi zaangażować się w wyznaczenie przewidywalnych ścieżek rozwiązania tych problemów i kwestii samostanowienia narodu.

Zgodnie z przewidywaniami nie zabrakło głosu solidarnościowego z Vanuatu i Wysp Salomona. Vanuatu to historycznie jeden z najbardziej konsekwentnych sympatyków i sojuszników Papui Zachodniej. Podczas 72. Sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych, premier Vanuatu, Charlot Salwai powiedział między innymi: „”Apelujemy również do naszych odpowiedników na całym świecie [wszystkich rządów  i narodów], aby wspierali legalne prawo Papui Zachodniej do samostanowienia i aby wraz z Indonezją, położyły kres wszelkim formom przemocy, znajdując wspólną płaszczyznę do zainicjowania procesu, który umożliwi im wolne wyrażenie własnego głosu”.

Premier Wysp Salomona Manasseh Sogavare mówił równie zdecydowanie: „Panie Przewodniczący. Wyspy Salomona zajmują się wyżej wymienionymi kwestiami, opierając się na zasadach, które my konsekwentnie przestrzegamy. W związku z tym Wyspy Salomona potępiają konsekwentne naruszenia praw człowieka w Papui Zachodniej. Nasze Cele na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju, zakładające, że nikt nie może pozostać poza nami są synonimem pustych obietnic, chyba, że w Organizacji Narodów Zjednoczonych, podejmiemy aktywne kroki mające na celu zajęcie się sytuacją narodu Papui Zachodniej […] Faktycznie, zostawiliśmy ich poza sobą jakieś 50 lat temu, kiedy My, Rodzina Narodów, uznaliśmy ich sytuację za bez znaczenia. Od tamtej pory, narodowi Papui Zachodniej nigdy nie pozwolono na właściwy akt samostanowienia gwarantowany przez niezbywalne prawo do samostanowienia wyrażone w umowach dotyczących praw człowieka ONZ. Tylko międzynarodowe działania indywidualnych krajów pod przewodnictwem zorganizowanych ciał w systemie międzynarodowym, w tym zwłaszcza przez Zgromadzenie Ogólne ONZ – mogą utorować drogę do uznania praw narodu, którego prawo do samostanowienia zostało odrzucone przed blisko pięćdziesięcioma laty. Wobec tego zaniechania, My, jako Rodzina Narodów staniemy się współodpowiedzialnymi w uwiecznianiu cierpienia i będziemy ślepymi na niesprawiedliwość, tracąc jeszcze inną złotą szansę, na pozostanie wiernymi temu co głosimy: nie pozostawiać nikogo poza sobą”.

W piątek 22 września, wicepremier St. Vincent i Grenadyn, Louis Straker, podczas swojego przemówienia poczynił niezwykłą i ważną uwagę dotyczącą Papui Zachodniej oraz jej walki o wolność: „Niewygodna prawa jest taka, że proces dekolonizacji pozostaje niekompletny. Mamy wielką sympatię dla prawdziwych aspiracji narodu Papui Zachodniej do wolności i niepodległości, za pośrednictwem prawomocnych środków politycznych do rządzenia sobą i kierowanie swoim własnym losem”. Tym samym St. Vincent i Grenadyny stały się pierwszym karaibskim państwem, które upomniało się tak wyraźnie o mieszkańców Papui Zachodniej na forum ONZ. W podziękowaniu za ten akt jedna z organizacji rzeczniczych Zachodnich Papuasów za granicą – Free West Papua Campaign napisała: „Mieszkańcy Papui Zachodniej są niezwykle wdzięczni za te przełomowe poparcie ze strony pierwszego państwa Karaibów na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ, wysyłając zarazem swoje słowa wsparcia do wszystkich krajów Karaibów, które doświadczyły zniszczeń podczas ostatnich cyklonów”.

Indonezyjski rząd na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ skomentował wystąpienia 4. krajów podczas 72. Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, w których potępiły one nielegalną okupację i ludobójstwo w Papui Zachodniej poprzez stwierdzenie, że „w ciągu ostatnich 3 lat zbudowano 4325 kilometrów dróg”.
Indonezyjska przedstawicielka Ainan Nuran w imieniu rządu z Dżakarty oskarżyła również Tuvalu, Vanuatu, Wyspy Salomona orz St. Vincent i Grenadyny o „odmowę zrozumienia” i powiedziała, że „zbyt wiele razy padało fałszywe oskarżenie i oszustwo wygłaszane przez indywidualne osoby motywowane ekonomicznie przez separatystyczny program Papui oraz jej zwolenników”.

Wbrew temu stanowisku petycja zakazana przez indonezyjski rząd, reprezentująca, według organizacji niepodległościowych z Zachodniej Nowej Gwinei – głos 1,8 miliona Zachodnich Papuasów, ponad 70% rdzennej ludności – została przedstawiona na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych, z jasnym postulatem przeprowadzenia referendum niepodległościowego. Uchodźca i działacz niepodległościowy z Papui Zachodniej, Benny Wenda, będący zarazem rzecznikiem Zjednoczonego Ruchu Wyzwolenia Papui Zachodniej (ULMWP) oraz przewodniczącym Free West Papua Campaign, przedstawił petycję Komisji ds. Dekolonizacji ONZ, ciału, które monitoruje postępy byłych kolonii, zwanych samorządnymi terytoriami, w kierunku niezależności. Podczas przemówienia w Nowym Jorku Benny Wenda powiedział: „Dziś oddajemy kości narodu Papui Zachodniej Organizacji Narodów Zjednoczonych i Światu. Przez dziesięciolecia cierpień, dekady ludobójstwa, dziesięciolecia okupacji, otwieramy dziś głos narodu Papui Zachodniej, którzy żyje w tej petycji. Odrzucamy oszukańczy Akt Bez Wyboru indonezyjskiego rządu (odniesienie do Aktu Wolnego Wyboru z 1969 roku), który stanowił naruszenie zasad prawa międzynarodowego”.

Komitet Organizacji Narodów Zjednoczonych i de facto samo ONZ, odmówiło przyjęcia petycji niepodległościowej ws. Papui Zachodniej, a jej przewodniczący dodał, że nie zrobi nic przeciwko Indonezji. Komitet ds. Dekolonizacji działający przy ONZ, stwierdził, że zajmuje się tylko 17 obszarami identyfikowanymi jako terytoria nie samorządne.

Tym samym Komitet ds. Dekolonizacji ONZ (zwany dalej C24) nie zaakceptował petycji wzywającej do rozpoczęcia procesu niepodległościowego, uzasadniając, że ta kwestia znajduje się poza jego mandatem. Sygnatariusze petycji zwrócili się do ONZ z prośbą o wyznaczenie Specjalnego Wysłannika ds. zbadania przypadków łamania praw człowieka, a także zaapelowali o włączenie Zachodniej Nowej Gwinei do porządku obrad Komitetu ds. Dekolonizacji, wraz z zagwarantowaniem jej prawa do samostanowienia, które powinno zostać zapewnione poprzez głosowanie pod międzynarodowym nadzorem.

Przewodniczący Komitetu ds. Dekolonizacji (C24), Rafael Ramirez podkreślając, że jego komitet zajmuje się tylko terytoriami wpisanymi na listę „Non-Self-Governing Territories” powiedział także, że „Jedną z zasad naszego ruchu jest obrona suwerenności i pełnej integralności terytoriów naszych członków. Jako C24 nie zamierzamy robić niczego, co będzie skierowane przeciwko Indonezji”. W późniejszym oświadczeniu przewodniczący wyraził także swoje osobiste poglądy, w których podkreślił, że uważa Papuę Zachodnią za integralną część Indonezji. Ramirez, przedstawiciel Wenezueli w ONZ odnosząc się do całej sytuacji stwierdził także, że jego biuro jest „manipulowane” dla celów politycznych. Wiceprzewodniczącym tej samej komisji jest przedstawiciel Indonezji w ONZ, Dian Triansyah Djani.

Wobec oskarżeń o „oszustwo” jakie padło na forum ONZ ze strony indonezyjskiej delegacji, Benny Wenda wydał oświadczenie dotyczące Narodowej Petycji Papui Zachodniej.

„Narodowa Petycja Zachodnich Papuasów nie jest oszustwem, jest głosem mojego narodu – została podpisana przez większość Zachodnich Papuasów. Prawdziwym oszustwem jest usprawiedliwienie Indonezji dotyczące okupacji przez nią Papui Zachodniej. W tym tygodniu [ostatni tydzień września] przekazałem petycję podpisaną przez większość Zachodnich Papuasów do Organizacji Narodów Zjednoczonych, wzywającą ONZ do podjęcia działań w sprawie łamania praw człowieka w Papui Zachodniej, a także wypełnienia jej zobowiązań z 1962 roku w sprawie zapewnienia jej prawa do samostanowienia. Ta petycja jest czymś więcej niż tylko papierem. Te podpisy to kości i krew moich ludzi, którzy zostali zabici i cierpieli i którzy nadal cierpią i umierają pod okupacją indonezyjską. Ta petycja była łzami w oczach i nadzieją w moim sercu, oddającą ducha mojego narodu, narodu, który cierpiał i umierał przez ponad 50 lat, w zapomnianym ludobójstwie, aby świat mógł ich wreszcie usłyszeć. Osobiście przekazałem 1,8 milionów podpisów mojego ludu starszemu przedstawicielowi ONZ, w obecności mojego przyjaciela Rexa Rumakieka, lidera Zjednoczonego Ruchu Wyzwolenia Papui Zachodniej (ULMWP), a także prawnika doradzającemu temu ruchowi. Miałem także przekazać to Sekretariatowi Komitetu ds. Dekolonizacji ONZ oraz Specjalnemu Politycznemu Komitetowi ds. Dekolonizacji (Czwarty Komitet) Zgromadzenia Ogólnego ONZ, z prośbą o przegląd sytuacji Papui Zachodniej przez ONZ. Sugestie indonezyjskich urzędników, że petycja jest oszustwem lub, że nie była dostarczona do ONZ są bezpodstawne i stanowią dalszą część rozpowszechniania dezinformacji mającej na celu odebranie narodowi Papui Zachodniej jego niezbywalnych praw. (…) Narodowa Petycja Papui Zachodniej jest bezprecedensowym, demokratycznym aktem demonstrującym wolę samostanowienia mojego narodu. Została podpisana przez 1,804,421 ludzi: w tym przez 1,708,167 rdzennych mieszkańców Papui Zachodniej, a także przez 96,254 indonezyjskich osadników. Według, najnowszych niezależnych badań, liczba autochtonicznych sygnatariuszy stanowi około 70,88% tubylczej populacji Papui Zachodniej. To pokazuje światu, co by się wydarzyło w 1969 roku, jeśli posiadalibyśmy wolne i sprawiedliwe prawo głosu, obiecane nam przez Organizację Narodów Zjednoczonych”.

Źródła: Youtube.com Freewestpapua.org Ulmwp.org Scmp.com TheGuardian.com

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Dodaj komentarz

Historyczny wysiłek dostarczenia Petycji na rzecz Wolnej Papui Zachodniej przez wody Jeziora Genewskiego do siedziby ONZ

29 sierpnia 2017 roku o godzinie 8.30, z brzegu Jeziora Genewskiego, wyruszyło 6 pływaków, którzy pokonali dystans 69 km w trakcie podróży trwającej ponad 28 godzin. Wraz z nimi symbolicznie płynęły Narodowa Petycja Papui Zachodniej a także Globalna Petycja w solidarności z ludem Papui Zachodniej.

geneva 1

Obie petycje wzywają Organizację Narodów Zjednoczonych do wywiązania się ze swoich zobowiązań, do podjęcia odpowiednich działań prawnych wobec zła i niesprawiedliwości. Zawierają przede wszystkim wezwanie do przywrócenia podstawowych praw Papui Zachodniej, w tym podstawowego prawa do samostanowienia. Petycje te są ludowymi petycjami ludzi z całego świata, który włożyli w nie swoje umysły, ciała i dusze. Przemawiają one do nas wszystkich jako członków i dziedziców wspólnej ludzkości. Czytamy w nich:

Jako zaniepokojeni obywatele z całego świata, wzywamy do pilnego rozwiązania kwestii praw człowieka w Papui Zachodniej oraz do przeglądu przez ONZ swego zaangażowania w administrację Papuą Zachodnią, które doprowadziło do bezprawnej jej aneksji przez Indonezję – naruszenia praw człowieka trwają do dziś.

Wzywamy Was do:

Mianowania Specjalnego Przedstawiciela w celu zbadania stanu praw człowieka w Papui Zachodniej.

Przywrócenia kwestii Papui Zachodniej na łono porządku obrad Komitetu ds. Dekolonizacji ONZ i zapewnienia jej prawa do samostanowienia – którego odmówiono w 1969 roku – z poszanowaniem prawa do głosowania pod międzynarodowym nadzorem (zgodnie z Rezolucją 1514 i 1541 (XVI) Zgromadzenia Ogólnego ONZ).

TŁO

W styczniu 2017 roku mieszkańcy Papui Zachodniej, we współpracy z sześcioma pływakami, zainaugurowali Globalną Petycję dla Papui Zachodniej w brytyjskim parlamencie, w Pałacu Westminsterskim. Narodowa Petycja Papui Zachodniej, została natomiast ręcznie podpisana przez tysiące Zachodnich Papuasów. Przewidziano, że zespół pływaków poniesie obie petycje przez wody Jeziora Genewskiego przyczyniając się do podniesienia świadomości na temat nadużyć indonezyjskiej administracji i poparcia dla Papui Zachodniej.

Geneva 2

Od tamtego momentu Petycja odbyła monumentalną podróż po całym świecie i na drugą stronę Jeziora Genewskiego.

SWIM FOR WEST PAPUA

Zespół pływacki Swim for West Papua zameldował się w Genewie w niedzielę 27 sierpnia, gorąco przywitany w tradycyjny zachodniopapuaski sposób przez członków Free West Papua Campaign Netherlands, którzy przybyli do Genewy, aby wyrazić swoje poparcie. Po powitalnym przyjęciu na drugi dzień zespół Swim for West Papua został odesłany przy dźwięku muszli Tabura przez koordynatora holenderskiego oddziału FWPC, Orideka Apa, syna legendarnego muzyka i antropologa Arnolda Apa, który został zamordowany przez indonezyjskie siły specjalne Kopasshanda (Kopassus) w 1984 roku.

Geneva 3

Pływacy wyruszyli na łodzi pod banderą Papui Zachodniej, po czym Abby, jako pierwsza z członkiń zespołu, zanurkowała w wodzie. Sprzyjała im ciepła pogoda i dobre wiatry – transmisja z podróży była transmitowana na żywo przez cały dzień i noc.

W Papui Zachodniej, tysiące ludzi zebrało się w stolicy Port Numbay / Jayapura aby obserwować pływanie na dużym prowizorycznym ekranie i wiwatować na cześć pływaków! Oni z kolei kontynuowali podróż przez całą noc czyniąc wielkie postępy.

Geneva 4

O godzinie 23:47 zespół Swim for West Papua przesłało zdjęcie dokumentujące niesamowity wysiłek całej drużyny.

PRZYBYCIE PŁYWAKÓW

Około godziny 12:30 pływacy prowadzeni przez kapitana Joela Evansa przybyli do brzegu Jeziora Genewskiego, witani przez Zachodnich Papuasów, którzy śpiewali, tańczyli z flagami i grali na bębnach.

Geneva 6

Był to prawdziwie emocjonujący moment dla nas wszystkich, podczas której pływakom założono girlandy kwiatów i przyjęto podczas ceremonii powitalnej. Narodowa Petycja Papui Zachodniej wespół z Globalną Petycją dla Papui Zachodniej były prezentowane i udostępniane przez zespół pływaków i zachodniopapuaskiego lidera niepodległościowego Benny’ego Wendę.

Geneva 7

Benny Wenda wygłosił przemowę podczas, której opisał prawdziwe znaczenie historycznej petycji, które przybyły na brzeg Jeziora Genewskiego. Reprezentują one kości Zachodnich Papuasów i bezpośrednio wyrażają ich głosy, nadzieję oraz aspiracje.

MARSZ DO ONZ

Następnego dnia, 31 sierpnia 2017 roku, Free West Papua Campaign dołączyła do zespołu pływaków i pomaszerowała z petycją przed siedzibę ONZ w Genewie. Był to ważny marsz pełen śpiewu i padającego deszczu. Oridek Ap z dumą opisywał padający deszcz jako łzy przodków ludu Papui Zachodniej.

Geneva 8

Przed siedzibą Organizacji Narodów Zjednoczonych odsłonięto dwa banery na których znalazły się napisy „Swim For West Papua do ONZ na rzecz głosowania pod międzynarodowym nadzorem” a także „Uratować Naród Papui Zachodniej”

Gdy deszcz zaczął nieco słabnąć, Benny Wenda wygłosił emocjonalne oświadczenie dzierżąc w dłoni walizkę w której znajdywała się petycja: „Dziś niesiemy kości. Tutaj znajduje się 500 tysięcy kości Zachodnich Papuasów zabitych przez Indonezję na przestrzeni ostatniego pięćdziesięciolecia.. Teraz dźwigamy ten ciężar. Stoimy tutaj. Będziemy nieść te kości do siedziby Organizacji Narodów Zjednoczonych.

CELEBRACJA

Tej nocy zespół pływaków został uhonorowany podczas zachodniopapuaskiej uroczystości przy dźwiękach muzyki i tańca. Benny Wenda wręczył im dziękczynne nagrody i tradycyjne torby bilum symbolizujące opiekę nad narodem Papui Zachodniej a także opiekę narodu Papui Zachodniej nad nimi.

Geneva 9

ZŁOŻENIE PETYCJI

Narodowa Petycja Papui Zachodniej została następnie złożona przez Benny’ego Wendę wraz z fizycznymi kopiami Globalnej Petycji, która 26 sierpnia 2017 roku osiągnęła 156933 podpisów z 185 krajów. Zbiórka podpisów pod tą petycją będzie kontynuowana za pośrednictwem internetu do połowy września, kiedy wraz z fizycznymi kopiami Narodowej Petycji Papui Zachodniej zostanie złożona w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku.

PODZIĘKOWANIE I SZACUNEK

Free West Papua Campaign chciałaby przekazać najgłębsze i najserdeczniejsze podziękowania i słowa szacunku wszystkim, którzy swoim działaniem i zaangażowaniem przyczynili się do zaistnienia tej historycznej petycji i podróży wodami Jeziora Genewskiego.

Geneva 10

Wszyscy, którzy złożyli podpisy pod petycję, zrobili coś więcej, niż po prostu dodali swoje imię i nazwisko do petycji. Daliście głos tym, którzy tego głosu zostali pozbawieni, a także pomogliście wynieść na światło dzienne długo zapomniane cierpienie i ludobójstwo. Bądźcie pewnie, że wasze wysiłki sprawiły, że naród Papui Zachodni otrzymał narzędzie pełne mocy, które popchnie go do przodu w jego długie podróży do wolności.

Geneva 11

I wreszcie dla całego zespołu Swim for West Papua, żadne słowa nie są w stanie opisać niesamowitych podziękowań i wdzięczności ze strony Free West Papua Campaign oraz narodu Papui Zachodniej. Potrzeba wielkiej odwagi i determinacji oby poświęcić tak wiele swojego czasu i wysiłku, popychającego ludzkie ciała i umysły ku granicom ich możliwości.

#BackTheSwim to #LetWestPapuaVote!

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Dodaj komentarz